Hoewel we voor onze reis in Marokko wel enkele soorten hadden benoemd die we graag wilden zien, en waar we ook het nodige voorwerk voor gedaan hadden, waren er ook enkele waar we spontaan tegenaan liepen. Zo stopten we bij een benzinestation om te tanken en bij voorkeur ook even naar toilet te gaan en misschien wel een kop koffie te drinken. Die laatste twee gingen niet door, want het was Ramadan. Vrijwel alles is dan, logischerwijs, overdag gesloten. Behalve langs de tolwegen, daar zijn om de één of andere reden de wegrestaurants wél geopend en kun je ook daadwerkelijk eten en drinken. Hier bevonden we ons echter op een N-weg, en daar was alles dicht. Geen koffie dus. Enfin, er zijn ergere dingen. We moesten via een wat wonderlijk route om het gebouw heenrijden om weer op de weg te komen, en daar zaten zowaar twee leuke huisgorzen op de grond. Enkele tellen later lagen we dus plat op de buik om wat plaatjes te maken. Wat mij betreft is ook dit weer een bijzonder fraaie gorzensoort, en ook nog eens zeer algemeen. Daarom stond ‘ie ook niet op onze ‘shortlist Marokko’. We hadden ze tenslotte al vaker gezien. Maar goed, als je er dan toch bent … Het gemis van de koffie was snel vergeten, en kwartiertje schoten we er vrolijk op los met onze cameras om daarna onze weg opgewekt te vervolgen…

Although before our trip to Morocco we had identified a few species we really wanted to see—and had done the necessary preparation for them—there were also some we encountered purely by chance. For example, we stopped at a gas station to refuel and, ideally, to use the restroom and maybe grab a cup of coffee. The latter two didn’t happen, as it was Ramadan. During the day, almost everything is closed, except along the toll roads, where roadside restaurants are open for some reason. However, we were on an N-road, and everything there was shut. So, no coffee. Anyway, there are worse things. We had to take a somewhat peculiar route around the building to get back onto the road, and there, surprisingly, were two charming house buntings on the ground. A few seconds later, we were lying flat on our stomachs to take some photos. As far as I’m concerned, this is also a beautiful bunting species, although very common. That’s why it wasn’t on our “Morocco shortlist.” But when you’re there anyway… The lack of coffee was quickly forgotten, and within fifteen minutes we were happily firing away with our cameras before cheerfully continuing on our journey.