Mijn eerste cirlgors zag op Lesbos. Je weet wel, dat Griekse eiland waar het heerlijk vogelskijken is – op slippers, in korte broek en onder een lekker zonnetje. Het nadeel vind ik echter altijd dat het licht daar zo knetterhard is en je dus eigenlijk maar een paar uur per dag kan fotograferen. Dat ik deze soort ooit prima voor de lens zou krijgen in de sneeuw had ik echter niet kunnen denken. Maar toch gebeurde het. Want de ene dag reden we nog van de kust van Marokko onder een lekker zonnetje de Atlas in, de volgende dag werden we er wakker in de sneeuw. Nou ja, we werden natuurlijk wakker in bed, maar buiten lag er sneeuw. Enfin, een lang verhaal kort: we konden uitgebreid cirlgorzen fotograferen, in de sneeuw. Geen last van hard licht. Wel van koude handen en een auto die volgeblazen werd met sneeuw, waardoor we op een gegeven moment overal plassen water in het voertuig hadden. Maar goed, alles beter dan dat harde licht van Lesbos, zo bedacht ik me maar …

My first Cirl Bunting I saw on Lesvos — you know, that Greek island where birdwatching is fantastic, in flip flops and shorts under a warm sun. The downside, however, is that the light there is often so harsh that you can really only photograph for a few hours a day. I never would have imagined that I’d one day get this species perfectly in front of my lens in the snow. But that’s exactly what happened. As one day we were still driving from the coast of Morocco into the Atlas Mountains under a pleasant sun, and the next day we woke up surrounded by snow. We we woke up in bed surrounded by blankets, but outside it hat snowed. Anyway, long story short: we were able to photograph Cirl Buntings extensively — in the snow. No issues with harsh light, but plenty with cold hands and a car that kept filling with blown-in snow, eventually leaving puddles of water everywhere inside the vehicle. Still, I figured, anything is better than that harsh light on Lesbos…