Het leuke van een zeevogeltocht is dat je vogels vanaf een bootje ziet. En ze regelmatig dichtbij hebt. Tegelijkertijd zorgt dat bootje ook voor een extra uitdaging, want de golfslag zorgt er niet alleen voor dat jij en je camera op en neer bewegen, de vogels bewegen natuurlijk ook nog. Tel daarbij op dat je ook jezelf nog enigszins overeind moet houden om te voorkomen dat je met camera en al overboord gaat. Ook bij op het oog niet al te hoge golven vormt dit een uitdaging, en wanneer ze in hoogte toenemen, in de loop van de dag, komt de lat alleen maar hoger te liggen. Kijk, nu kan ik natuurlijk een mooi verhaal ophangen over moderne camera’s die alles voor je regelen, of dat je de daarnaast ook de nodige ‘skills’ moet hebben. Maar de naakte waarheid is natuurlijk gewoon dat meer dan de helft van de foto’s letterlijk overboord kan. Althans, zo werkt het bij mij. Laat je door anderen niks wijsmaken. En wanneer je armen en polsen moe worden van het gezwaai met die lens neemt dat percentage in rap tempo toe. Maar klagen? Welnee – ben je gek! Lekker op zee, vogels om je heen en er vrolijk op los klikken. Wat wil je nog meer? Nu ja, een spannende lifer misschien, maar die zat er deze trip niet in. Wél zag ik de meeste soorten een stuk beter dan ik ze ooit had gezien. En bovendien kon ik nog wat lollige plaatjes schieten ook. Alleen van de Kuhls pijlstormvogel had ik ooit op Madeira al redelijke plaatjes geklikt, de rest kon ik nu dus mooi inhalen !

The great thing about a seabird trip is that you get to see birds from a small boat — and quite often, you get surprisingly close to them. At the same time, that little boat adds an extra challenge, because the swell doesn’t just make you and your camera move up and down; the birds are moving too, of course. Add to that the fact that you also have to keep yourself at least reasonably upright, just to avoid going overboard with your camera and all. Even when the waves don’t look particularly high, this can be quite a challenge. And as the swell picks up throughout the day, the bar is simply raised a little higher. Now, I could tell you a nice story about modern cameras doing all the hard work for you, or about how you also need to have the necessary “skills”. But the naked truth is, of course, that more than half of the photos can quite literally go overboard. At least, that’s how it works for me. Don’t let anyone tell you otherwise. And when your arms and wrists start getting tired from waving that lens around, that percentage can increase rapidly. But complain? No way — are you kidding? Out at sea, birds all around you, happily clicking away. What more could you possibly want? Well, perhaps an exciting lifer or two. But that wasn’t in the cards on this trip. What I did get, though, was a much better look and images at most of the species than I had ever had before. The only one I’d previously managed to get some decent shots of was Cory’s Shearwater, which I had photographed in Madeira. So this time, I was able to catch up with the rest!