Al enkele jaren lijkt er een bronskopeend hier in de regio te overwinteren – althans het vermoeden is dat het om hetzelfde individu gaat. Deze soort broedt in Siberië, China en Japen, en overwintert normaalgesproken in Zuid-oost Azië. De eend in kwestie houdt zich meestal op tussen de smienten en krakeenden, en probeert af en toe ook indruk te maken op de vrouwtjes van deze soorten, een echte avonturier dus. Waar ‘ie in de zomer is, is niet bekend. Enfin, mooi eendje, dus meestal ga ik wel even een kijkje nemen. Gisteren bezocht ik de eend in Zoetermeer. Hij bleef op afstand, het licht was slecht en de wereld staat in brand. Niet voor niets ‘Blue Monday’ dus. Terwijl ik dit typ, bedenk ik dat het natuurlijk helemaal niet zeker is dat het echt één en dezelfde vogel betreft, en dat ‘ie misschien wel gewoon ontsnapt is uit iemands privécollectie (ondanks dat ‘ie niet geringd lijkt te zijn). En de wereld staat nog steeds in brand. Maar de zon schijnt, dat dan weer wel.

For several years now, there seems to be a Falcated Duck overwintering here in the region—at least, that’s the assumption, that it’s the same individual. This species breeds in Siberia, China, and Japan, and normally winters in Southeast Asia. The duck in question usually hangs out among the Wigeons and Gadwalls, and now and then even tries to impress the females of those species—a real adventurer, in other words. Where it spends its summer is unknown. Anyway, it’s a beautiful little duck, so I usually go and have a look. Yesterday I went to see the duck in Zoetermeer. He kept his distance, the light was poor, and the world is on fire. Not without reason, then, that it was “Blue Monday.” As I’m typing this, it occurs to me that it’s of course not at all certain that it really is one and the same bird, and that he might just as well have escaped from someone’s private collection. And the world is still on fire. But the sun is shining—there’s that, at least.