Tja, wat doe je als je na jaren vrijwel geen ijsvogels te hebben gezien er plotseling over lijkt te struikelen? Juist ja – fotograferen die hap! Laat maar ratelen die camera. Er is immers geen kleurrijker vogeltje in ons land om voor je lens te hebben dan deze beauty, een enkele exoot daargelaten. Saai zijn ze nooit, en het verveelt daarom niet gauw. Heb je bij een fotohut weinig anders te doen dan te klikken als de oranje-blauwe figurant ten tonele verschijnt en keurig op de geplaatste tak gaat zitten, in de vrije natuur heb je te maken met redelijk wat hobbels. Zo zijn er daar tientallen plekken waar de vogel kan gaan zitten, lopen er constant mensen in de weg, kun je soms nauwelijks in de buurt van de vogel komen door de begroeiing of is het beest eenvoudigweg in geen velden of wegen te bekennen. Diezelfde dingen maken het echter tegelijkertijd veel spannender dan te gaan zitten wachten in een fotohut. Zo kun je lekker door de begroeiing heen fotograferen, en krijg je ongevraagd een leuke variatie in zitplekken: van een dun bramentakje tot een flinke, houten balk. Gaaf! Wellicht dat ik de laatste tijd wat monomaan met de soort bezig ben geweest, maar wat maakt het uit? Alles beter dan de hele dag chips eten en drum videos van Steward Copeland kijken, hoewel dat laatste ook wel érg leuk is… Oh ja, wel blijkt er echt overal hondenstront te liggen. Als we degenen die daar verantwoordelijk voor zijn nu eens het paspoort afnemen en het land uit flikkeren? Hebben we het woningtekort én de stikstofproblematiek in één klap opgelost. Voor de volledigheid: ik heb helemaal niks tegen honden als zodanig hoor 😉 … Enfin, genoeg ijsvogelpraat – nu maar weer even een drumvideo-tje….

Well then—what do you do when, after years of hardly seeing any kingfishers, you suddenly seem to be tripping over them? Exactly: start photographing the lot! Let that shutter rattle. After all, there’s no more colorful bird in our country to have in front of your lens—aside from the occasional exotic. They’re never dull, and therefore they rarely get boring. If you’re in a photo hide, there’s often little to do but keep clicking when the orange-and-blue performer appears on cue and neatly settles on the carefully positioned branch. Out in the wild, though, you’re dealing with quite a few obstacles. There are dozens of places the bird might perch, people constantly wandering into your line of sight, dense vegetation that makes it nearly impossible to get close, or—of course—the bird is simply nowhere to be found. Yet those very challenges are exactly what make it far more exciting than sitting and waiting in a hide. You can shoot straight through the foliage and, without even trying, get a delightful variety of perches—from a thin bramble twig to a hefty wooden beam. Yummy. Perhaps I’ve been a bit monomaniacal about the species lately, but who cares? It beats spending the whole day eating chips and watching drum videos of Steward Copeland—though, to be fair, that’s pretty great too. Oh, and apparently there’s dog mess everywhere. If we were to confiscate the passports of those responsible and kick them out of the country, we’d solve both the housing shortage and the nitrogen crisis in one fell swoop. For the record: I’ve got nothing against dogs as such 😉 … Ah well, enough kingfisher talk, time for another drum video …