Wanneer er sneeuw wordt voorspeld, begint het altijd een beetje te kriebelen. Doordat we hier tegenwoordig nauwelijks meer sneeuw hebben, is het iets bijzonders. Iets dat de foto’s net een andere karakter geeft. Daarnaast komt het licht – door de weerkaatsing – ook opeens van onderen, en dat zorgt weer voor een sfeer die we weinig zien. Nu valt het hier in het westen, en zeker in de stad, meestal nogal tegen, maar vorige week leek er dan toch echt wat te gaan vallen. Niks in vergelijking met het binnenland, maar hé, je moet niet al te kritisch zijn natuurlijk. Ik heb sinds de zomer relatief veel tijd besteed aan de bosuilen in de regio, dus het leek me leuk die nu ook een keer in de sneeuw te fotograferen. Mijn eerste trips waren echter weinig succesvol: óf de uil in kwestie had besloten in bed te blijven, of het viel gewoon bar tegen met de sneeuw. Die bleek dan namelijk gewoon regen of natte sneeuw te zijn. Eén keertje echter zat het enigszins mee. Hoewel er wat natte sneeuw was voorspeld, besloot ik na een blik naar buiten toch maar even op pad te gaan. Eenmaal bij de uil, bleek deze gelukkig aanwezig, alleen viel er een soort lichte miezer. Maar de wolken boven de kustlijn waren zó donker, dat ik hoopte dat daar toch nog wel wat sneeuw uit zou gaan vallen. Na een half uurtje wachten werd dit inderdaad bewaarheid. Gedurende een klein kwartier vielen er zowaar een soort van echte sneeuwvlokken, niet altveel – maar ik kon in elk geval wat plaatjes maken die in de richting kwamen van waarop ik had gehoopt…
When snow is forecast, I always start to feel a slight sense of excitement. Because we hardly get any snow here these days, it has become something special—something that gives photos a subtly different character. In addition, the light suddenly comes from below due to the reflection, creating an atmosphere we rarely get to see. Here in the west, and especially in the city, snowfall usually turns out to be rather disappointing, but last week it really did seem like something might finally fall. Nothing compared to inland areas, of course, but hey—you shouldn’t be too critical. Since the summer, I’ve spent a fair amount of time photographing the tawny owls in the region, so it seemed fun to try to photograph them in the snow as well. My first trips, however, were not very successful: either the owl in question had decided to stay in bed, or the snow itself was simply underwhelming—turning out to be rain or wet snow instead. On one occasion, though, things went somewhat my way. Although wet snow had been forecast, I decided, after a quick look outside, to head out anyway. Once I reached the owl, it was fortunately present, though only a light drizzle was falling. But the clouds above the coastline were so dark that I hoped some snow would still come out of them. After about half an hour of waiting, that hope was indeed fulfilled. For a short fifteen minutes or so, what could honestly be called real snowflakes began to fall, and I managed to take a few shots that came close to what I had been hoping for…
Remco van Daalen
12 Jan 2026Prachtige beelden Hans. Was wel even echt genieten daar tijdens de sneeuw. Op naar de IJsvogelbeelden!
Gr,
Remco
ZeBirdMan
12 Jan 2026Thanks, was inderdaad wel leuk voor de verandering zo ! Groet, Hans
Sjors
13 Jan 2026Tjonge! Prachtige platen met een fraai onderwerp.
ZeBirdMan
13 Jan 2026Dankjewel, Sjors! Groet, Hans
Henk
19 Jan 2026Schitterende platen Hans en wat een wijze vogel toch met zijm mooie schuiplek met mooi uitzicht.
ZeBirdMan
19 Jan 2026Vogels zijn inderdaad niet gek 😉 .. Dank ! Groet, Hans
Arjan
24 Jan 2026Prachtig Hans! Geduld en kennis van het weer wordt beloond.
Het lijkt wel of hij jou ook een beetje in de gaten houdt, zo met één oog uit zijn schuilplaats loeren .
ZeBirdMan
24 Jan 2026Hey Arjan, dank voor je reactie – leuk ! Groet, Hans