Al jarenlang wist ik van een steenuil, die bij een soort van  boerderij zou zitten. Wanneer ik er in de buurt kwam keek ik even, maar nooit leek er iets te zien. Tot ik niet zolang geleden vernam op welke plek precies ‘ie nu af en toe te zien was. Meer specifiek: ik had nu ‘dak & gat’. Kijk, dat maakt het leven een stuk eenvoudiger. Dat wil natuurlijk nog niet zeggen dat ‘ie daar continue zit te wachten tot ik weer eens in de buurt ben met mijn camera. Daarnaast is de vogel vrij schuw, dus bij het minste of geringste verdwijnt ‘ie weer in z’n superkleine opening. Kortom: ik keek weer wanneer ik er toevallig was, maar nu dus iets gerichter. Drie dagen geleden wierp dat zijn vruchten af. Ik keek omhoog, en zowaar, er stak een hoofd uit het gat. Joepie! Het ene moment keek ‘ie de ene kant op, het andere moment de andere. Alert, zeg maar. Een voorbijrijdende auto maakte een einde aan de voorstelling. Maar toen had ik al een paar plaatjes. Fotografisch allemaal niet bijster spannend, maar ach, wat zou het?

For years, I had known about a little owl that was said to be near a sort of farm. Whenever I happened to be nearby, I’d take a quick look, but there never seemed to be anything to see. Until not so long ago, I found out exactly where it was occasionally spotted. More specifically: I now had “roof & hole.” See, that makes life a lot easier. Of course, that doesn’t mean it just sits there waiting for me to show up with my camera. Besides, the bird is quite shy, so at the slightest disturbance, it disappears back into its tiny opening. In short, I started checking a bit more deliberately whenever I was in the area. And three days ago, that finally paid off. I looked up, and sure enough, a little head was sticking out of the hole. Yay! One moment it was looking one way, the next moment the other. Very alert, you could say. A passing car brought the show to an end. But by then, I had already snapped a few shots. Not really interesting shots, but what the heck!