Ik heb nog nooit zoveel koereigers gezien als onlangs in Marokko. En nog nooit in zo’n extravagant broedkleed. En nog nooit temidden van zoveel vuilnis en zwerfplastic. Want hoe mooi de andere gebieden van Marokko ook zijn waar ik ben geweest, de gebieden die we nu bezochten leken soms wel één grote vuilnisbelt. Deprimerend om werkelijk overal afval en plastic te zien: op het land, in de bomen, in de de rivieren, echt overal. Groot was dan ook de opluchting toen we nog even de Atlas bezochten, waar het weer net zo mooi was als ik me herinnerde.. Enfin, het afval is ook een onuitputtelijk voedselbron voor opportunisten als de koereigers, die er geen been in zien alle afvalbakken en -bergen af te stropen op zoek naar wat te eten …

I had never seen so many cattle egrets as I recently did in Morocco. And never before in such extravagant breeding plumage. And never surrounded by so much rubbish and stray plastic. Because as beautiful as the other parts of Morocco I’ve visited are, the areas we explored this time sometimes felt like one vast dumping ground. It was depressing to see waste and plastic literally everywhere: on the land, in the trees, in the rivers—truly everywhere. So it was a great relief when we spent some time in the Atlas Mountains, where it was just as beautiful as I remembered. In any case, all that waste also provides an inexhaustible food source for opportunists like cattle egrets, which have no hesitation in rummaging through bins and piles of rubbish in search of something to eat …