Meer dan twintig jaar geleden zag ik mijn eerste Wilsons stormvogeltje, in de Zuidelijke Oceaan. Vorige week, tijdens een zeevogeltrip met vrienden, zag ik ze weer – maar nu voor de kust van noordwest Spanje. Deze kleine, dappere vogeltjes hebben grofweg het formaat van een boerenzwaluw (15cm), en zijn zeer wijdverspreid. Je kunt ze vrijwel op alle zeeën en oceanen tegenkomen, tot ongeveer de hoogte van Spanje, hoewel we ze hier langs de kust ook wel eens zien. Een beetje afhankelijk van waar ze broeden vliegen ze per jaar zo’n 20-30.000km. Ben je dan stoer of niet? Het leukste om te zien is hoe ze foerageren, en daar ontlenen stormvogeltjes ook hun Engelse naam (‘Petrel’) aan. Die is namelijk afgeleid van de manier waarop Petrus over het water liep  in het Evangelie volgens Matteüs in de Bijbel — een verwijzing naar de neiging van de stormvogel om tijdens het foerageren met zijn poten op het wateroppervlak te trappelen en stukjes te ‘lopen’. Bij de eerste die we zagen tijdens onze pelagic ging de spreekwoordelijk vlag uit, maar gedurende de twee dagen die we op zee doorbrachten hebben we er vele tientallen gezien, en was het dus ook mogelijk wat plaatjes te schieten van deze ‘tough cookies’. Buiten de Wilsons, zagen de we ook het ‘Europese’ stormvogeltje.

More than twenty years ago, I saw my first Wilson’s Storm Petrel, in the Southern Ocean. Last week, during a pelagic trip with friends, I saw them again — but this time off the coast of northwestern Spain. These tiny, brave little birds are roughly the size of a Barn Swallow (about 15 cm), yet they are incredibly widespread. You can encounter them on virtually all the world’s seas and oceans, as far north as roughly the latitude of Spain — although we occasionally see them along our own coast as well. Depending somewhat on where they breed, they can cover some 20,000–30,000 km every year. Tough cookies or what? The best part is watching them forage, and that’s actually where the English name “petrel” comes from. It is derived from the way Saint Peter walked on water in the Gospel according to Matthew — a reference to the petrel’s habit of pattering its feet across the surface of the sea while feeding, almost as if it were walking on water. When we saw the first one of our pelagic, the proverbial flag went up. But over the two days we spent at sea, we ended up seeing many dozens of them, which also gave us plenty of opportunities to photograph these little tough cookies. Besides Wilon’s we also saw European Storm-Petrels.